|
„Chłopiec i jego pies” to postapokaliptyczny film science-fiction produkcji amerykańskiej z 1975 roku w reżyserii L.Q. Jonesa.
Podstawą scenariusza było opowiadanie „A boy and His Dog” Harlana Ellisona wydane w roku 1969. Poprawiona i poszerzona wersja opowiadania
ukazała się w zbiorze historii „The Beast that Shouted Love at the Heart of the World” w roku 1976. Kontynuacja opowiadania pojawiła się pod
postacią komiksu „Vic and Blood” przy współpracy z rysownikiem Richardem Corbenem. Film był inspiracją dla George'a Millera do nakręcenia Mad Maxa.
W roku 2024 świat jest wyniszczony czwartą wojną nuklearną, która trwała zaledwie pięć dni. Cywilizacja weszła pod
ziemię. Na powierzchni żyją tylko nieliczni ocaleni. Panuje tam bezprawie, przetrwać mogą tylko najsilniejsi. Pożądanym towarem jest żywność, broń i kobieta,
będąca jedynym źródłem przyjemności cielesnej. To rzadki towar. Gdy mężczyźni byli na froncie, przeciwnik bombardował miasta, zabijając cywilnych mieszkańców.
Głównym bohaterem filmu jest młody chłopak Vic (młodym Don Johnson), szukający jedzenia i spełnienia swoich seksualnych potrzeb. Za towarzysza ma psa
z którym przeszukuje gruzy starego świata, miejsca, gdzie kiedyś znajdowało się Phoenix. Zdołał przetrwać swój niespełna osiemnastoletni żywot w głównej
mierze dzięki psu, który zdaje się być mądrzejszy od swojego właściciela. Blood, bo tak nazywa się pies, jest skutkiem eksperymentów genetycznych, które wykształciły
inteligentne, zdolne do porozumienia stworzenia. Mogą one jednak porozumieć się tylko z właścicielem, z którym są związane telepatycznie. Ich zadaniem jest,
dzięki doskonałemu zmysłowi węchu, odnajdywanie łupów i kobiet, traktowanych jako istoty, dające chwilę przyjemności.
Blood w jednym z obozowisk gdzie Vic przyszedł obejrzeć film, wyczuwa kobietę, Quillę June. Vic postanawia
ją „przyszpilić”, lecz nic mu z tego nie wychodzi, gdyż w obliczu zagrożenia ze strony zdziczałego gangu, muszą razem walczyć o życie.
Po odpędzeniu zagrożenia Quilla June oddaje się Vicowi. Znajomość nie kończy się po pierwszej nocy, bowiem Vic zadurzony w kobiecie podąża za nią Topeki,
jednego z miast podziemnego świata. Nie ma tam jednak miejsca dla Blooda. Pożegnanie następuje przy bramie do podziemnej cywilizacji. Życie w Topece
przypomina te z lat pięćdziesiątych. Władzę sprawuje Komitet, panująca nad życiem każdego mieszkańca. Każdy mieszkaniec podziemnego miasta za krytykę, złą
postawę, bunt lub brak szacunku wobec Komitetu jest skazywany na śmierć w dekrecie wydawanym przez ten Komitet. Zachowując pozory, wpisuje się np.
„śmiertelna choroba” bądź „wypadek przy pracy”. Wyroki wykonuje android, będący pod kontrolą Komitetu.
Jednak Quilla June była tylko przynętą, mającą zwabić Vica do tej społeczności. Jego zadaniem ma być zapłodnienie kilkunastu kobiet,
z racji niepłodności mężczyzn żyjących w mieście. Początkowo Vic przystępuje do zadania z zaangażowaniem. Odpowiada mu także sama obecność ludzi,
bowiem w czasie samotnego życia odzwyczaił się od obecności drugiego człowieka. Rzeczywistość jest inna. Nie liczy się on, lecz jego nasienie które jest
pobierane nie tak jak chciałby tego Vic. Jest swoistym bankiem spermy, który po wykonaniu swojego zadania ma zostać zlikwidowany. Vic postanawia wydostać się
na powierzchnię. W ucieczce pomaga mu Quilla June która w zamian chce by Vic pomógł jej przejąć władzę, on jednak odmawia. Uczucie, jakie narodziło się
między nimi podczas spotkania, nadal jest żywe. Zdrada wychodzi na jaw, na nią i jej wspólniczki zostaje wydany dekret, w którym zostają skazane na
„wyjazd do gospodarstwa rolnego”. Zmusza to Quillę do ucieczki wraz z Vicem. Na powierzchni zastają umierającego z głodu Blooda, czekającego
cały czas na swego pana. Uratować go może tylko świeży posiłek. Kto dla Vica będzie ważniejszy?
Pomysł na film zrodził się
po przypadkowym przeczytaniu noweli Harlana Ellisona przez L.Q Jonesa, którą polecił mu jego operator filmowy - John Morril. Opowiadanie zrobiło na twórcy filmowym
wrażenie, toteż następnego dnia nawiązano kontakt telefoniczny z samym pisarzem. Zawarty kontrakt zakładał napisanie scenariusza do filmu przez Ellisona.
Z racji pracy pisarza nad innymi projektami, tworzenie scenariusza znacznie się wydłużyło. Do zakończenia prac nad scenariuszem wziął się L.Q. Jones. Każdą
istotną zmianę musiał konsultować z twórcą noweli, jednak pisarz był zbyt zajęty, by osobiście nadzorować pracą. Zmiany poczynił istotne, bowiem zmienił
początek, środek i rozbudował charakterystykę postaci. Wynikły z tego spory, jednak postanowiono zaczekać z ostateczną oceną do pokazów
przedpremierowych. Jako całokształt produkcja została przez pisarza zaakceptowana, jednak ostrej krytyce poddał zakończenie filmu. Ostatnie sceny i słowa
końcowego dialogu uznał on za zbyt mizoginistyczne. Proponował zmianę, na własny koszt, jednak przedpremierowy pokaz filmu W kształcie proponowanym przez
L.Q. Jonesa wzbudził zbyt duże uznanie, by zmieniać sceny tuż przed zakończeniem przedsięwzięcia. Różnice zdań były także przy omawianiu wizji Topeki.
Ciekawostki filmowe:
- Psem, grającym u boku Dona Johnsona był Tiger, występujący wcześniej na ekranach w serialu Grunt to rodzinka (The Brady Bunch).
- Tim McIntire, który udziela głosu jednemu z głównych bohaterów, psu Blood, śpiewa również tytułowy utwór filmu.
- Don Johnson dostał rolę po castingu, w którym uczestniczyło blisko 600 osób. Rola ta stała się dla niego przepustką do świata show biznesu.
- Harlan Ellison w współpracy z Richardem Corbenem kontynuował historię po postacią komiksu.
- Film wzbudzał kontrowersje, zarzucano mu propagowanie szowinizmu. Większość kontrowersji dotyczyło końcowego dialogu i sceny, podczas której
Vic i Blood konsumują Quillę.
|
